سختی سنج راکول دستگاهی است که مقدار سختی یک ماده را اندازه‌گیری می‌کند. دستگاه سختی سنج با اندازه‌گیری تأثیر نفوذ موضعی یک جسم فرورونده مانند ساچمه یا الماس نوک تیز فولادی یا کارباید روی سطح قطعه مقدار سختی آن را بدست می‌دهد.

.

سختی سنج راکول از یک ساچمه فولادی یا یک الماس مخروطی به نام الماس قیراطی استفاده می‌کند و با تعیین عمق نفوذ فرورفتگی تحت یک بار مشخص، سختی را نشان می‌دهد. این عمق نسبت به موقعیت تحت یک بار اولیه جزئی اندازه‌گیری می‌شود.

.

مقیاس راکول یک مقیاس سختی است که بر اساس سختی فرورفتگی در یک ماده اندازه‌گیری می‌شود. آزمایش راکول عمق نفوذ یک فرورفتگی را تحت یک بار بزرگ (بار اصلی) در مقایسه با نفوذ ایجاد شده توسط یک پیش بار (بار جزئی) اندازه‌گیری می‌کند. مقیاس‌های راکول مختلفی وجود دارد که با یک حرف لاتین مشخص می‌شوند و از بارها یا فرورفتگی‌های متفاوتی استفاده می‌کنند. مقدار سختی راکول یک عدد بدون بعد است و به صورت HRA، HRB، HRC و غیره بیان می‌شود که در آن حرف آخر به نوع مقیاس راکول مربوط است.

.

.

سختی راکول نوع HRA :A

سختی‌ راکول نوع HRB :B

سختی راکول نوع HRC :C

.

اعداد مقابل هر مقیاس سختی مقدار سختی راکول را نشان می‌دهد، به عنوان مثال HRC 55. مقادیر بزرگ‌تر مربوط به مواد سخت‌تر است. هنگام آزمایش فلزات، سختی فرورفتگی به طور خطی با استحکام کششی ارتباط دارد.

.

اندازه‌گیری سختی فلزات با روش تفاضل عمق در سال 1908 توسط پروفسور وینی پل لودویک در کتاب Die Kegelprobe بیان شد. این روش خطاهای مرتبط با عیوب مکانیکی سیستم، مانند عیوب برگشتی و سطح را کم کرد. تست سختی برینل، که در سوئد اختراع شد، پیش از این – در سال 1900 – توسعه یافت، بر روی فولاد کاملاً سخت مفید نبود و تأثیر زیادی بر جای گذاشت که غیرمخرب تلقی می‌شد. هیو ام. راکول (1890-1957) و استنلی پی. راکول (1886-1940) از کانکتیکات در ایالات متحده به طور مشترک “دستگاه سختی سنج راکول” را اختراع کردند.

.

تست سختی راکول را می‌توان بر روی چندین سختی سنج مختلف انجام داد. با این حال، همه دستگاه‌ها در سه دسته قرار می‌گیرند. سختی سنج‌های مدل رومیزی را می‌توان در مدل‌های دیجیتال و آنالوگ یافت. مدل دیجیتال از یک نمایشگر دیجیتالی استفاده می‌کند و معمولاً آموزش فنی بیشتری برای کار کردن نیاز دارد، در حالی که مدل‌های آنالوگ ساده‌تر و دقیق‌تر هستند و نتایج را روی یک صفحه عقربه‌ای جلوی دستگاه نمایش می‌دهند. همه سختی سنج‌های مدل رومیزی معمولاً در یک کارگاه یا محیط آزمایشگاهی یافت می‌شوند. سایر سختی سنج‌ها قابل حمل هستند که در یک مدل دیجیتالی از جمله صفحه نمایش نتایج دیجیتال مشابه با مدل دیجیتال رومیزی عرضه می‌شوند. دستگاه‌های قابل حمل کاربردی و از لحاظ استفاده بسیار آسان هستند.

.

تعیین سختی راکول یک ماده شامل اعمال یک بار جزئی و به دنبال آن یک بار عمده است. بار جزئی موقعیت صفر را ایجاد می‌کند. بار اصلی اعمال می‌شود، سپس با حفظ بار جزئی، برداشته می‌شود. عمق نفوذ از مبدأ صفر از صفحه‌ای اندازه‌گیری می‌شود که روی آن ماده سخت‌تر اندازه‌گیری کمتری دارد. یعنی عمق نفوذ و سختی با هم نسبت عکس دارند. مزیت اصلی سختی راکول توانایی آن برای نمایش مستقیم مقادیر سختی است، بنابراین محاسبات خسته کننده در سایر تکنیک‌های اندازه‌گیری سختی را حذف می‌کند.

.

تست راکول بسیار مقرون به صرفه است زیرا از هیچ تجهیز نوری برای اندازه‌گیری سختی بر اساس فرورفتگی استفاده نمی‌کند، بلکه تمام محاسبات در داخل دستگاه انجام می‌شود و نتیجه واضحی را ارائه می‌دهد. همچنین، از هر گونه کار مجدد یا تکمیلی که باید قبل و بعد از آزمایش روی نمونه انجام شود جلوگیری می‌کند. با این حال، بررسی مجدد نمونه‌ها بسیار مهم است، زیرا کوچک‌ترین فرورفتگی‌های ایجاد شده از آزمایش می‌تواند به طور بالقوه منجر به اندازه‌گیری نادرست سختی شود که منجر به فاجعه شود. پس از گذشت زمان، فرورفتگی در مقیاس راکول نیز ممکن است نادرست شود و برای اطمینان از اندازه‌گیری‌های سختی دقیق، نیاز به تعویض دارد.